ГОРКА ЛЯ НОВАБЕРАЗОВА

Подробности

Опубликовано 25.06.2013 16:15

Автор: ЛЕГЕНДЫ, ПАДАННІ, АПОВЕСЦІ ВАКОЛІЦ БЕЛАВЕЖСКАЙ ПУШЧЫ, пад. рэд. Н. Герасімюк, Гайнаўка 2006

Недалёка ад вёскі Новае Беразова знаходзіцца невялічкая горка, на якой
зараз расце малады густы лес. Вaкoл гэтай горкі знаходзяцца пясчаныя палі
гаспадароў. Дзялянкі некаторых з ix праходзяць праз гэту горку, і гаспадары
незaдаволены, што не могуць пасеяць там ні грэчкі, ні жыта.

Раней, як гавораць, „за памяць іх дзядоў", тyт горкі не было. На гэтым
месцы стаяла вельмі прыгожая і багатая царква. Прыходзілі сюды людзі
i з суседніх, i з далёкіх вёсак. Яна не была звычайнай. У гэтай царкве часам
былі цуды. Kалі прыйдзе вялікае свята, то збярэцца столькі народу, што поў-
ная царква i нават вакол царквы. А папы выходзяць благаславіць народ.
Аднойчы было так. Адзін чалавек вельмі доўга хварэў і быў ужо пры смер-
ці. Людзі яго прывезлі да царквы, дзе папы яго аздаравілі.
Так ішла слава аб цудзе-царкве. Людзі прыносілі сюды багатыя дары
і складалі іх на царкву. Не падабалася гэта адным зладзеям, якія рашылі дабрац-
ца да храма і забраць усё багацце.
Аднойчы на вялікае свята, калі людзі прынеслі многа дароў да царквы,
зладзеі рашылі выкрасці ўсё менавіта ў тую ноч. Было іх трое. Яны былі вядо-
мымі на ўсю ваколіцу. Ноччу ўзялі жалезны лом, каб аглушыць вартаўніка,
і пайшлі. Ціхенька падкраліся да царквы, аглушылі вартy, узялі ключы і ўвай-
шлі ўсярэдзіну. Пачалі яны браць святыя чашы з золата і другія вельмі каштоў-
ныя рэчы. Калі пачалі выходзіць, царква правалілася, і яны разам з ёю. Потым
на гэтым месцы паўстала горка.
Людзі казалі: калі пойдзеш туды ноччу, то чуваць, як злoдзеі енчаць. Але
я таго не чуў, хоць хадзіў некалькі разоў паслухаць.